Waldkiefer
Pinus sylvestris
Auch bekannt als ·
Natur: Warm & feucht
Kurzfassung
Hildegard von Bingen. Hildegard verbindet die Kiefer mit Trauer. In der Fortsetzung unterscheidet sie ihren Saft für sich von seiner Verwendung in Mischungen.
Natur und Saft
Die Kiefer ist eher warm als kalt. Sie ist feucht, steht für Trauer und hat kein Glück in ihrer Natur. Ihr Saft taugt viel für Salben und Augenmittel. Wenn jemand Salben herstellt, gib Saft ihrer Zweige dazu, dann werden sie stärker und besser. Wenn jemand Augenmittel bereitet, gib etwas von demselben Saft hinzu, dann lässt er die Augen im Licht glänzen und klarer sehen.
Für sich allein taugt er aber für kein Arzneimittel, weil der Saft allein zu stark wäre, wenn er nicht mit anderen Zutaten gemildert würde.
Überlieferung zum Vieh
Wenn aber eine Seuche (schelmo) das Vieh quält und tötet, lege frische Zweige dieses Baums vor das Vieh, damit es ihren Geruch aufnimmt. Lass das Vieh dorthin führen, wo diese Bäume wachsen, damit der Geruch durch seine Nüstern dringt. Dann wird es anfangen zu husten (husten) und die Fäulnis auszuwerfen, die in seinen Nüstern und Köpfen sitzt.
So wird die Seuche weichen. Achte aber darauf, dass das Vieh nichts von diesen Bäumen frisst, damit es dadurch keinen Schaden oder Schmerz erleidet.
Eigene Übersetzung aus dem Lateinischen
Natur und Saft
Fornhaff plus calida est quam frigida et humida, sic et moerorem signat, nec felicitatem in natura sua habet. Sed succus ejus ad unguenta et collyria multum valet, ita ut si quis unguenta parat de succo ramusculorum ejus, ipsis unguentis adde, et fortiora et meliora fiunt; vel si quis collyria facit, eis de eodem succo modicum addat, et oculos in lumine ardere facit et clarius videre; simpliciter autem et singulariter ad nulla medicamenta per se valet, quia succus ejus per se nimis fortis esset, nisi cum aliis condimentis temperaretur.
Überlieferung zum Vieh
Sed tamen si pestilentia, id est schelmo, pecora vexat et occidit, recentes ramos ejusdem arboris ante ipsa pecora pone, ut odorem eorum capiant; ubi eaedem arbores nascuntur, illuc ipsa pecora duci facito, et odor earum per nares ipsorum transeat, et abinde inciperent husten et eicere putredines, quae in naribus et in capitibus eorum sunt, et ita pestis quae ea vexat evanescet.
Sed tamen cavendum est ne eadem pecora quidquam de arboribus illis gustent, ne inde laedantur et doleant.
Lateinischer Originalauszug
Natur und Saft
Fornhaff plus calida est quam frigida et humida, sic et moerorem signat, nec felicitatem in natura sua habet. Sed succus ejus ad unguenta et collyria multum valet, ita ut si quis unguenta parat de succo ramusculorum ejus, ipsis unguentis adde, et fortiora et meliora fiunt; vel si quis collyria facit, eis de eodem succo modicum addat, et oculos in lumine ardere facit et clarius videre; simpliciter autem et singulariter ad nulla medicamenta per se valet, quia succus ejus per se nimis fortis esset, nisi cum aliis condimentis temperaretur.
Überlieferung zum Vieh
Sed tamen si pestilentia, id est schelmo, pecora vexat et occidit, recentes ramos ejusdem arboris ante ipsa pecora pone, ut odorem eorum capiant; ubi eaedem arbores nascuntur, illuc ipsa pecora duci facito, et odor earum per nares ipsorum transeat, et abinde inciperent husten et eicere putredines, quae in naribus et in capitibus eorum sunt, et ita pestis quae ea vexat evanescet.
Sed tamen cavendum est ne eadem pecora quidquam de arboribus illis gustent, ne inde laedantur et doleant.
Buch III, XXXIII De Fornhaff · Sp. 1238 · Druckscan von 1855 ↗
Heutiges Wissen
Keine EMA-Monografie vorhanden.
Texte & Quellen
- Hildegard von Bingen · Physica, Migne 1855 · Buch III, XXXIII De Fornhaff · Sp. 1238
- Köhler’s Medizinal-Pflanzen · Gemeinfrei (historische Tafel, Digitalisierung)
Porträts: künstlerische Darstellungen.
Zur botanischen Zuordnung. Fornhaff wird als Föhre gelesen, Reuss nennt Pinus silvestris
Zu allen Quellen →


